به نام خداي عليّ اعلي آغاز مي‌كنم داستان آدم و حوا
نام مبارك حضرت آدم (عليه‌السلام) كه نخستين پيامبر است، شانزده بار به نام آدم (عليه السلام) و هشت بار به عنوان بني آدم(عليه‌السلام) و يك بار به عنوان ذريّه آدم (عليه‌السلام) بر روي هم بيست و پنج بار، در نه سوره و در بيست و پنج آيه، در قرآن مجيد آمده است.[1]
امام صادق(عليه‌السلام) مي‌فرمايد: «دليل ناميدن آدم (عليه‌السلام) به اين اسم، بدان خاطر است كه او از اديم و پوسته و قشر زمين آفريده شده است و شيخ صدوق گويد: اديم نام چهارمين لايه دروني زمين است كه آدم (عليه‌السلام) از آن خلق شده است.[2]
خداوند آدم (عليه‌السلام) را بدون پدر و مادر بيافريد، تا دليل باشد بر قدرت الهي.[3]
وي نهصد و سي سال عمر كرد[4]، و سرانجام در پي تبي طولاني در روز جمعه يازدهم محرم وفات يافت و در غاري ميان كوه ابوقبيس دفن شده و صورت او به طرف كعبه قرار دارد.[5]

بدانكه اين ماه(رجب) و ماه شعبان و ماه رمضان در شرافت تمامند و روايت بسيار در فضيلت آنها واردشده بلكه ازحضرت رسول صَلَّى اللَّهِ عَلِيهِ وَاله روايت شده كه ماه رجب ماه بزرگ خداست وماهى در حرمت و فضيلت به آن نميرسد و قتال با كافران در اين ماه حرامست و رجب ماه خداست و شعبان ماه من است و ماه رمضان ماه امّت من است كسى كه يك روز از ماه رجب را روزه دارد مستوجب خشنودى بزرگ خدا گردد و غضب الهى از او دور گردد و درى از درهاى جهنّم بر روى او بسته گردد.

چکيده
شرح حال حسينعلي بهاء الله از سران فرقه بابيت و جانشينان وي و معرفي فرقه‏هاي بهائيت است. نويسنده به ذكر كتاب‏هاي حسينعلي بهاء الله، نقل سخنان او و معرفي زنان و فرزندان وي ‏پرداخته است. در بخشي از مقاله، به وصيت‏نامه حسينعلي بهاء و قبر او اشاره مي‏كند. منابع مقاله، كتاب‏هاي تاريخ بهائيت و آثار بر جا مانده از بهائيان است. از جمله عناوين مطرح در آن است: عباس افندي، فضل الله مهتدي، روش عبد البهاء، معرفي بهائيت، زيارت قبر باب توسط عبد البهاء، مجالس شعر و رفتار صوفيانه عبد البهاء.

ازمن عهد شرعى گرفتند كه تا زنده هستند جايى نقل نكنم!

آيت‌الله العظمي محمد تقي بهجت فومني در اواخر سال 1334 ه.ق. در خانواده‌اي ديندار و تقوا پيشه، در شهر مذهبي فومن واقع در استان گيلان، چشم به جهان گشود.هنوز 16 ماه از عمرش نگذشته بود كه مادرش را از دست داد و از اوان كودكي طعم تلخ يتيمي را چشيد.آيت‌الله العظمي محمد تقي بهجت فومني آخرين بازمانده از شاگردان آيت‌الله ‌العظمي سيد علي قاضي بود.

گفتگو با آيت‌الله مصباح يزدي درباره زندگى آيت‌الله العظمي بهجت
آيت الله مصباح يزدي درباره آيت‌الله العظمي بهجت مي‌گويد:اولين چيزى كه ما را جذب كرد ، جاذبه معنوى و روحانى ايشان بود; ولى به تدريج متوجه شديم كه ايشان از لحاظ علمى و فقاهت نيز در درجه اى بسيار عالى قرار دارند.
به گزارش خبرنگار "سرويس فضاي مجازي " خبرگزاري فارس، گفتگويي خواندني صدا و سيما با آيت‌الله مصباح يزدى پيرامون زندگى نامه حضرت آيت‌الله العظمى بهجت به شرح زير است:

مقدمه:
در عالم بشرى، حقايق و اوهام، سخت در هم آميخته‏اند و حق و باطل به شدت با هم مشتبه شده‏اند و احيانا به واسطه انگيزه‏هايى، حق باطل قلمداد شده و چنان كه مواردى نه اندك، بر اندام باطل جامه ی حق پوشانده‏اند.
در كتب تاريخ ملل و نحل، از مذاهب و نحله‏هايى سخن به ميان آمده و افكار و عقايدى به كسانى نسبت داده‏اند كه امروزه از آنچه در آن كتب و آثار، آمده اثرى نيست.
در بدو نظر گفته مى‏شود كه آن مذاهب ونحله‏ها و فرقه‏ها، از بين رفته و پيروان آنها به كلى، منقرض گشته‏اند. اين احتمال را شيخ مفيد رحمه الله ابراز كرده است. (1)
ولى با دقت نظر بيشتر و مقايسه جريان‏هاى مشابه تاريخى و فرهنگى در پرتو تحليل منطقى، نظرى دقيقتر مى‏توان ارايه داد و آن اين كه از كجا معلوم كه چنان اشخاص و چنان افكار، حقيقتا وجود داشته‏اند؟ بلكه به احتمال معقول و قابل اثبات، آنها افسانه‏اى بيش نيستند كه بازيگران صحنه‏هاى عصرى و تشنگان حكومت و پست‏هاى سياسى دينى، چنان چيزها را آفريده و به قصد مخدوش كردن چهره جبهه مخالف خود در پشت پرده‏هاى توطئه، مقوله‏هاى كذايى را خلق كرده و به خلق الله منسوب داشته‏اند و بدان وسيله خود را به هدفشان كه همانا سلطه و مطامع دنيوى است، گام‏هايى نزديكتر ديده‏اند.

باب اول توحيد صدوق: ثواب الموحدين والعارفين
نكته: صدوق فرمود: ثواب الموحدين والعارفين. و فقط نفرمود: ثواب الموحدين، يعني فقط گفتن لاإله إلا الله اين ثواب ها را ندارد، بلكه بايد همراه با معرفت باشد.
علامه حسن زاده آملي مي فرمود: اگرما فقط در اين عنوان خوب فكر كنيم بايد بر حديث نفس زار بزنيم! چون ما همش دنبال ثواب الموحدين هستيم، نه ثواب الموحدين والعارفين.
بله، عرفان تفكر مي خواهد والا نمي فرمود: أفلا يتدبرون في القرآن بل علي قلوبهم أغفال(كسي كه در قرآن تفكر نمي كند اغفال دارد والا در قرآن تدبر مي كند).
عارفي تدبر را قشنگ تشبيه كرد: كسي به اتاقي كه در آن باز است به راحتي وارد مي شود و نسيم هم به او مي وزد پس او از دو جهت لذت مي برد چون هم به راحتي وارد شده وهم نسيم به او مي وزد، اما دري كه قفل است نه به راحتي مي توان از آن وارد شد و نه نسيم مي وزد، پس انسان هم از گرما مي ميرد وهم از سرما، پس ما بايد درهاي عرفان را باز كنيم وعارف كسي است كه در را باز كند و به راحتي وارد شود و نسيم هم به او بوزد.
از بزرگ مردي پرسيدند: شما چطور براي نماز شب بيدار مي شويد؟ فرمود: اين كه سؤال ندارد نماز شب خانه ي من است از كسي كه در خانه است كه از خانه سؤال نمي كنند.
اين باب سي و پنج حديث شصت و هفت عنوان دارد كه خلاصه مي شوند در بخشهاي: تجلي، سر، أخفا، ظهور، باطن، قلب، ملكوت، جبروت، لاهوت، ناهوت وغيب الغيوب كه سعي مي شود با اينكه سنگين است توضيح داده شود إن شاءالله فهميده شود، اما همه اش به علم نيست و بايد در آن ذوب شد.

بسمه تعالی

پژوهشکده باقرالعلوم(علیه السلام) در تاریخ 1387/8/6 مطلبی را با عنوان « آشنایی با تفسیر فروغ و نقاظ ضعف آن» در معرض دید کاربران اینترنت قرار دادند که با مراجعه به این آدرس می توانید به طور کامل، متن آن را مطالعه بفرمائید:

مرکز تحقیقاتی جوادالائمه(علیه السلام) ضمن تشکر و قدردانی از پژوهشکده مزبور و دقت نظر دوستان محقق و ارجمند این پژوهشکده، نسبت به این کتاب و مطالعه آن، لازم می داند اجمالا مطالبی را در این رابطه به سمع و نظر محققین محترم این پژوهشکده و دیگران کاربران آزاد اینترنتی برساند.
لذا آنچه قابل بیان است را اجمالا در دو قسمت خدمت خوانندگان محترم قرار خواهیم داد؛

اشاره
رهبری و امامت در اسلام، از معنایی بس ژرف و عمیق برخوردار است. صفت والای امام و رهبر به کسی گفته می شود که نمونه کامل تقوا، عفاف و فضیلت بوده و در تمام ابعاد برای همه مردم الگو و اُسوه باشد. این الگو به گونه ای است که امت اسلامی در تمام زمینه ها، در خصوص هدایت و راهنمایی، نمونه های عینی اعمال و رفتار رهبر و مقتدای خویش را سرمشق قرار داده است و با اطاعت کامل از او، در صراط مستقیم الهی قرار می گیرد و راه رشد و کمال را طی نماید.
رهبر کبیر انقلاب اسلامی و بنیانگذار جمهوری اسلامی، حضرت امام خمینی(رضوان الله علیه) اسوه ی حسنه ای بود که خداوند بزرگ، به ملت مسلمان ایران و سایر ملل مسلمان جهان ارزانی داشت. این پیشوای بزرگ، در اخلاص، تقوا، تواضع، شجاعت، علم، صلابت، آشتی ناپذیری با استکبار، نظم، مدیریت، سیاست، دیانت و مبارزه مستمر با دشمنان دین و توجه و دقت به دستورات اسلام در تمام زمینه های فردی و اجتماعی یک اسوه ی کامل بود. منادی وحدت اسلامی – علامه امینی- درباره امام عزیزمان می گوید: «الخمینی ذخیره الله للشیعه» امام خمینی ذخیره خدا برای شیعه است. شهید مرتضی مطهری(ره) نیز می گوید: «امام، آن سفر کرده که صد قافله دل همراه اوست، نام او، شنیدن سخنان او، روح گرم و پرخروش او، اراده و عزم آهنین او، استقامت او، شجاعت او، روشن بینی او، ایمان جوشان او که زبانزد خاص و عام است، یعنی جان جانان، قهرمان قهرمانان، نور چشم و عزیز روح ملت ایران، استاد عالی قدر و بزرگوار ما، حضرت آیت الله خمینی(ادام الله ظله)، حسنه ای است که خداوند به قرن ما، روزگار ما عنایت فرموده است».
این ابر مرد الهی همانند زمان حیات مبارک و پرفیض و برکت خویش، همچنان الگوی ملتهاست و این به خاطر سیره و روش مقدس و الهی آن عارف و سالک الی الله است که برای همیشه در تاریخ زنده و جاودان و هدایتگر نسلهای بشر خواهد بود. بجاست که گذری بر سیره و روش آن پیشوای بزرگ در زمینه های مختلف داشته باشیم، تا ضمن درک راز رسیدن امام به کمالات و مقامات عالی، از خرمن وجودش خوشه ای برچینیم؛ هرچند بررسی ابعاد وجودی آن حضرت در یک مقاله نمی گنجد.